Symbolen en tekens in de digitale omgeving vormen de basis voor het coderen, verzenden, weergeven en interpreteren van informatie op computerapparatuur
Tekens en symbolen spelen een belangrijke rol in de digitale omgeving. Ze helpen mensen om te communiceren, de juiste informatie te vinden, programma’s te gebruiken en emoties uit te drukken. Dankzij symbolen wordt de digitale ruimte begrijpelijker, gebruiksvriendelijker en toegankelijker voor elke gebruiker. Symbolen en tekens in de digitale omgeving zijn nodig voor het coderen, verzenden, weergeven en interpreteren van informatie op verschillende apparaten, meestal op computers. Als je op de link klikt, vind je meer gedetailleerde informatie over tekens en symbolen https://signs-nl.com/.
Met behulp daarvan kun je communiceren, informatie zoeken en verschillende programma’s gebruiken. Zonder speciale regels voor het weergeven van symbolen zouden computers geen teksten kunnen uitwisselen, noch met het internet, applicaties of sociale netwerken kunnen werken. Computers begrijpen alleen getallen, en symbolen zijn een manier om die getallen om te zetten in letters, tekens en afbeeldingen die mensen kunnen zien.
Om via een computer of telefoon te communiceren, is een systeem voor het weergeven van tekens nodig. In 1963 verscheen er een Amerikaanse standaard. Deze stond slechts 128 tekens toe: Latijnse letters, cijfers, leestekens en enkele besturingscommando’s (bijvoorbeeld een regeleinde). Dit was voldoende voor het Engels, maar niet voor het Russisch, Chinees en vele andere talen. Later werd deze standaard uitgebreid tot 256 tekens, maar toen ontstond er een probleem: dezelfde code stond op verschillende apparaten voor verschillende letters. Hierdoor verschenen er vaak onleesbare „krabbels“.
Begin jaren negentig verscheen er een nieuwe internationale standaard, waarin aan elk teken een uniek nummer werd toegekend. In 2026 telt deze standaard ongeveer 150.000 tekens. Daaronder vallen letters van bijna alle talen ter wereld, wiskundige tekens, valutatekens en zelfs emoji’s. De handigste manier om deze standaard op te slaan, maakt gebruik van verschillende hoeveelheden geheugen: voor gewone Latijnse letters weinig, voor complexe tekens meer. Deze standaard heeft het probleem van onleesbare tekens opgelost; nu worden verschillende tekens correct weergegeven, van een oude computer tot een moderne telefoon.
Met letters geven we tekst betekenis, maar er zijn tekens die er een speciale betekenis aan geven. Het hekje (#) wordt bijvoorbeeld gebruikt om het onderwerp van een bericht of een nummer aan te duiden. Het ‘at-teken’ (@) helpt om een specifieke persoon aan te spreken. In het GOS worden haakjes ( )) ) aan het einde van een zin geplaatst om de tekst een vriendelijke toon te geven. Verschillende aanhalingstekens, streepjes en punten maken de tekst begrijpelijker.
Symbolen in de interfaces van digitale apparaten
Symbolen op computer- en telefoonschermen vormen al lang een voor iedereen begrijpelijke beeldtaal. Hierdoor begrijpen we snel wat een bepaalde knop of een pictogram doet, zonder de tekst te lezen. De populairste voorbeelden:
- huisje — terug naar de startpagina;
- vergrootglas — zoeken (wordt soms gebruikt om het lettertype te vergroten);
- prullenbak — bestanden verwijderen;
- tandwiel — instellingen;
- drie streepjes — hoofdmenu.
Het prullenbakpictogram bestaat al heel lang, al sinds de jaren 80, en het vergrootglas werd in de tijd van de eerste zoekmachines geassocieerd met de zoekfunctie. Moderne programma’s streven ernaar om dergelijke pictogrammen qua stijl uniform te maken: dezelfde lijndikte, grootte en vorm. Dit is belangrijk, zodat het oog meteen begrijpt waar wat zich bevindt. Pictogrammen moeten duidelijk en goed zichtbaar zijn en ook werken voor mensen die gebruikmaken van speciale schermleesprogramma’s.
In eenvoudige tekstverwerkingsprogramma’s zijn er niet alleen afbeeldingen, pictogrammen en emoticons, maar worden ook eenvoudige lijnen en hoekjes gebruikt. Hiermee kun je tabellen en kaders rechtstreeks in de tekst tekenen. Ze worden ook volgens een uniforme internationale standaard gecodeerd en op verschillende apparaten weergegeven. Pictogrammen en symbolen maken het werken met apparaten snel en prettig. De gebruiker hoeft minder na te denken en vindt sneller de gewenste actie.
Symbolen in e-mail en op sociale media
We brengen heel veel tijd door op sociale media, schrijven elke dag een enorme hoeveelheid tekstberichten en gebruiken natuurlijk emoticons. Al in 1982 stelde een docent voor om eenvoudige combinaties van puntjes en haakjes te gebruiken om een glimlach of verdriet weer te geven. Zo ontstonden de eerste tekst-emojis. Ze hielpen om te begrijpen of iemand een grapje maakte of het serieus meende.
Gekleurde emoji’s verschenen in de jaren 1900 in Japan. Japanse telefoonbedrijven begonnen sets met kleine afbeeldingen aan telefoons toe te voegen: gezichten, het weer, vervoer en nog veel meer. Een van de eerste sets bevatte 176 van dergelijke afbeeldingen. In 2010 werden deze afbeeldingen opgenomen in een uniforme internationale standaard. Tegenwoordig bestaat de verzameling klassieke emoji’s uit meer dan 4000 verschillende variaties, die we elke dag met miljarden tegelijk naar elkaar sturen. Emoji’s maken droge tekstberichten wat luchtiger, vrolijken ons op en vervangen soms zelfs woorden of hele zinnen. Maar het is belangrijk om te onthouden dat dezelfde tekens in verschillende landen anders kunnen worden geïnterpreteerd. De standaard wordt voortdurend aangevuld met nieuwe symbolen om het leven van mensen over de hele wereld weer te geven.
Methoden voor het invoeren van speciale tekens
Soms is het gewenste symbool niet te vinden op het toetsenbord, maar kun je wel een speciale invoermethode gebruiken:
- Op computers met Windows is de bekendste manier om de Alt-toets ingedrukt te houden en de cijfercode aan de rechterkant van het toetsenbord in te voeren. Een bepaalde code geeft bijvoorbeeld het copyrightteken, een andere het gradenteken en weer een andere het euroteken. Er is ook een speciale tekentabel die je via de zoekfunctie kunt openen. In nieuwere versies van het besturingssysteem kun je het paneel met emoji’s eenvoudig openen met de toetsencombinatie Windows-toets en punt;
- op computers met het besturingssysteem van Apple gebruik je de Option-toets. Hiermee kun je snel veel tekens invoeren. Als je een letter lang ingedrukt houdt, verschijnt er een lijst met varianten met accenten. Er is een handige viewer voor alle symbolen en emoji’s, die je met een speciale toetsencombinatie kunt openen;
- op computers met het Linux-besturingssysteem kun je Ctrl, Shift en U gebruiken. Daarna verschijnt er een speciaal teken en kun je de code van het gewenste symbool invoeren. Je kunt ook een speciale toets instellen waarmee je complexe tekens uit eenvoudige kunt samenstellen.
Wat smartphones en tablets betreft: daar bevinden bijna alle pictogrammen en emoticons zich op aparte tabbladen op het toetsenbord. In een tekstverwerker of programma voor het bewerken van documenten is er een speciaal menu ‘Symbool invoegen’. Op internet kun je speciale tekens invoegen via specifieke codes. Als je weet hoe je snel een symbool kunt invoegen via een toetsencombinatie of hoe je het in het juiste tabblad kunt vinden, bespaart dat veel tijd.
Symbolen en tekens zijn niet zomaar een combinatie van letters of afbeeldingen; moderne methoden voor het omgaan met informatie zijn erop gebaseerd. Dankzij algemene regels blijft informatie op elk apparaat in elk land leesbaar. Inzicht in deze basisprincipes helpt je om zelfverzekerder om te gaan met computers, telefoons en het internet.
